Sarah, geen pride, gewoon trots

Natasja Schreuder.

Het is de dag voor vakantie als mijn 13-jarige stiefdochter, haar moeder en ik op het grote bed liggen te kletsen. De laatste maanden van de brugklas hebben Sarah ten positieve veranderd. Die conclusie hadden haar moeder en ik natuurlijk al getrokken door de manier waarop dit meisje zowel lichamelijk, sociaal en als puber ontwikkelde, zelf haar valkuilen qua studeren ontdekte en op het laatste moment daar de koordjes nog even aantrok. Ze gaat zelfverzekerd met stabiele vriendinnen het nieuwe jaar in én is dit jaar openlijk uit de kast gekomen op school. Eigenlijk praten we over alles waar ze een jaar geleden nog doodsbang voor was maar waar ze nu met opgeheven hoofd naar terugkijkt. We zijn trots op haar. En eigenlijk is dat de context van dit gesprek. Pride. Onaangepast pride op die meid. ´Weetje, eigenlijk was afgelopen jaar maar vaag als het om geaardheid ging...´

Moeder en ik kijken elkaar betekenisvol aan. ´Nou... aan jullie ben ik na 2 jaar wel gewend. Maar het blijft een beetje raar dat ik al veel eerder dan mama wist dat ik op meisjes val...´ ´Wat is daar raar aan dan?´ Ik kan een vragende wenkbrauw naar mijn lief niet onderdrukken. ´Nou, op school is het allemaal zo bijzonder en speciaal. Het voelde nu alsof ik uit de kast móest komen. Er is veel aandacht voor gays en queers en ook ik heb natuurlijk de vlag op mijn kamer... Maar ik wist gewoon van mijzelf dat ik op meisjes viel, nog voordat ik er een woord voor had. En nu is het ineens pride en weet ik wat voor woorden er allemaal aan gegeven worden´ ´Is dat niet oke dan?´ sluit moeder aan. ´Jawel en door jullie voelt het alsof het hoort, ook als gezin...´ ´Maar...´ brandt onze nieuwsgierigheid.

´Die vlag op mijn kamer is genoeg. Die is voor mij. Ik hoef geen pride polsbandjes, riemen of gesprekken op school wie mijn girl celeberty crush is, of uitleggen dat ik 2 moeders heb en ook een vader.´ Het is even stil. ´Het is gewoon maar een klein stukje van wie ik ben. Toch?´ Ze kijkt ons één voor één aan. Ik glimlach en voel wat moeder zegt. ´Trots lieverd. Geen pride. Maar gewoon zó trots op jou.´

 

Natasja Schreuder (36) is schrijfster en werkzaam bij het Leger des Heils. Als maatschappelijke duizendpoot en bekeerde hetero ;) altijd op zoek naar verhalen die soms bevraagd, altijd verteld, intens geleefd en tot slot belicht moeten worden. Nieuwsgierig? Kijk eens op www.mensenverhaal.com


#TienerPride #Ouderschap #LHBT

Vind je een reactie ongepast?
Meld het!
Vind je een reactie ongepast?
 
Meld het!
samen zijn wijdekerk