Wijsheid

21 Sep 2019

|

Met open mond gaap ik naar de foto in de krant. De ouderwetse koekoeksklok in de keuken van mijn ouders tikt op de achtergrond onverstoorbaar verder, maar voor mij staat de wereld even stil.

Het beeld is gevuld met rijen mannen in bijna dezelfde donkerblauwe pakken; ze zitten vroom naast elkaar. Kreukloos gestreken en met stropdassen strak om hun kelen; een homogene massa grijze koppies, die een hekel aan mij heeft.


Tenminste, zo ken ik de verhouding en zo spreken de woorden uit de verklaring, die ze samen ondertekenden. Door hen word ik niet welkom geheten in Uw huis en lig ik links, want mij buiten het zicht is gemakkelijker te verdragen.
Vandaag hebben ze samen een studiedag, wat suggereert dat er nog iets te leren valt, maar ik vrees van niet.

 

Kippenvel op mijn armen en een rilling langs mijn graat. Ik probeer mijn voeten te voelen op de koude tegelvloer, maar het lukt bijna niet; alsof ze gewoon verdwenen zijn.

Onbegrip voor de (stijgende) psychische problemen die "mijn soort" voor de kiezen krijgt, dapper fijn kauwt en met grote moeite doorslikt. Met daar bovenop vaak ook nog eens de ontkenning van onze worsteling.
Wellicht zijn zelfs vijf heteroseksuele buitenechtelijke scharrels nog beter te verteren, dan één trouwe liefdevolle relatie tussen twee vrouwen. Of mannen. Zo tegen alle regels en hoe het "hoort" in. Zondig, afkeurenswaardig en zelfs een beetje smerig, bah!

 

Maar dat is jullie God, heren in feilloze kledij, geen uiterlijk smetje is op u aan te merken. Toch klapt u met een smak, keihard, de deur dicht voor uw medemens, die juist snakt naar steun en begrip. Want wat hebben wij het soms koud, en voelen ons moederziel alleen; buitengesloten en afgewezen kijkend naar de in ons gezicht gesmeten kerkdeur. Verboden toegang, voor alle regenbogers.

 

Mijn God is een heel andere, Godzijdank, en weet dat wij het moeilijk hebben. Al is Hij vaak slechts op de vage achtergrond aanwezig voor mij en krijg ik Hem maar moeilijk helder te pakken. Ben ik Hem vaker kwijt dan dat ik leiding of steun voel, nooit zal Hij ons afkeuren om liefde voor een ander mens.
Want waar is dan die barmhartigheid, verdraagzaamheid, vergeving en acceptatie? Juist! Ver te zoeken.

Ik wens de 'blauwe pakmannen' wijsheid en vooral erg veel studie toe, met name in de kunde van tolerantie en inclusiviteit.

Ik ben M en schrijf mijn verhalen onder een "schuilmedeklinker", zodat ik durf te vertellen over geloof, geaardheid en alles dat ik meemaak in mijn leventje. Ik schreef al eerder HOOP(ELOOS) en MEER. Leuk dat je meeleest, tot de volgende keer!

Zoekwoorden:

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Recente berichten

16 Oct 2019

Please reload

Vind je een reactie ongepast?
 
Meld het!

Stichting Wijdekerk

info@wijdekerk.nl

KvK : 70255547

IBAN : NL14 BUNQ 2205 8874 83

RSIN : 858217946

Proclaimer

Wij vinden het belangrijk dat iedereen zijn/haar verhaal hier kan delen. Dit staat los van de mening van het team over de inhoud. Het is niet aan ons om te oordelen maar om, in navolging van Jezus Christus, elkaar in liefde te aanvaarden. 

 

Auteurs zijn altijd zelf verantwoordelijk voor de inhoud van hun verhaal. Wij als team doen ons uiterste best correcte en authentieke bijdragen op deze website te plaatsen. Als je onjuistheden en/of fouten constateert, dan verzoeken wij je dit bij ons te melden via het contactformulier. Wij zullen deze dan zo snel mogelijk herstellen.

Privacyverklaring

Wij gaan vertrouwelijk om met alle informatie die je ons geeft. Persoons- of adresgegevens gebruiken wij alleen voor het doel waarvoor je ze hebt verstrekt.  Zie hier voor onze volledige privacyverklaring.