Ademruimte

26 Aug 2019

Beste mensen,

 

In mijn hoofd heb ik deze mail al meermaals geschreven. Dat klinkt misschien een beetje vreemd voor iemand die je nog niet kent. Ik deel in de visie over een inclusieve kerk: volgens mij is dat het gedachtegoed van de Bijbel, soms al zichtbaar hier op aarde. Al lijkt het soms vaker niet dan wel al een stukje hemel hier op aarde te zijn. Oh, wat verlang ik naar een nieuwe wereld nu ik mijn brief even herlees en hardop uitspreek.

 

Even voorstellen, zodat deze wildvreemde schrijfster een gezicht krijgt. Mijn naam is Mariette. Ik ben 21 zomers jong en momenteel werkzaam met veel liefde, passie en zorg als persoonlijk begeleider in de gehandicaptenzorg tijdens mijn studie stop van HBO verpleegkunde.

Even wat achtergrond info: ik ben geboren in een gezin met 3 kinderen waarvan ik de Benjamin mag zijn. Vanaf geboorte af aan ben ik al het 'andere' kindje, het zorgenkindje. Ik ben geboren met een nierafwijking en om een lang verhaal kort te maken leef ik nu met 1 functionerende nier. Die nu en dan faalt. Zoals wij allen zo nu en dan falen in het leven. Verder ben ik op mijn 18e levensjaar uit de kast gekomen na een jarenlange worsteling, relaties met jongens, depressie en zelfverloochening. Nu ik het dubbele zorgenkind was geworden wilde ik mijn ouders niet nog meer belemmeren met mijn persoonlijke visie en gedachten omtrent homoseksualiteit (kerkelijke achtergrond: PKN - gereformeerde bond). Voor mij werd duidelijk dat alle grootse geschenken in het leven niet voor mij waren weggelegd: een relatie in liefde en trouw, trouwen, kinderen, gezondheid. Het werd mij zonder woorden ontnomen nog aan het begin van mijn levensloop.

 

Destijds ontwikkelde voor mij een lijdensweg met een innig verlangen naar verbondenheid. Ik had voor mezelf bedacht dat ik alleen moest blijven wat de veiligste weg lijkt. Hoewel ik zoveel liefde te geven en te delen had miste ik wederkerigheid, erkenning en onvoorwaardelijkheid. Ik probeerde te compenseren en voelde de maatschappelijke en vooral religieuze druk continue. Nu ik in deze combinatie van ongelukkigheden zat, moest ik wel mijn best doen voor de kerk, de wereld en alles wat op mijn pad kwam. Om maar mijn innerlijk verlangen te verdoezelen, al bleek deze onverzadigd. 

Mensen vertelden mij dat ik mijzelf moest storten op de kerk, vrijwilligerswerk, reizen etc. Ik deed jeugdwerk, kinderoppas, werkte bij 3 zorginstellingen. Putte mijzelf uit om maar niet te hoeven voelen. Bad mijzelf een ongeluk om maar anders vervuld te worden. Maar niemand leek te luisteren naar wat mijn innerlijke behoeften waren: het verlangen vanuit mijn ziel naar een metgezel, een zielsverwant, een partner voor de reis van het leven.

 

Langzamerhand opende voor mij de deur en leerde ik Petra online kennen. Voor mij een knipoog van God. Ik had zolang de boot afgehouden maar Petra deed haar best mij te ontmoeten op neutraal terrein, vriendschappelijk, voor een bakje koffie. Vanaf het moment dat ik Petra in het echte leven ontmoette, ontluikten alle emoties in mijn lichaam als het mooiste siervuurwerk. Voor mij was dit onbekend en een alles omvattend thuiskomen. Het is onbeschrijfelijk hoeveel ik van Petra houdt, die liefde stroomt elke dag door mijn aderen. De dag na onze ontmoeting heb ik veel tranen gelaten uit dankbaarheid dat ik zo’n groots gevoel had mogen ervaren. Petra is een Brabants meisje, met haar eigen littekens van het verleden. Samen mochten wij helen en een eenheid worden. Samen mochten wij bidden, zoeken en leven in Zijn liefde en verbondenheid. Jezus mocht een plaats krijgen in Petra’s leven. Petra leerde de Bijbel kennen en ik ook in een nieuw licht. We vonden samen een kerk waarin we welkom waren en groeiden samen in geloof en zijn.

 

In de deze periode kreeg ik de diagnose endometriose. Dat is een ziekte waarbij je baarmoederslijmvlies buiten de baarmoeder gaat woekeren, wat veel pijn, verklevingen en tal van andere klachten veroorzaakt. Een ingrijpende operatie volgde. Op dit moment bestaat mijn behandeling uit in de overgang gebracht worden met alle gevolgen van dien. Mijn leven is tot heden niet makkelijk geweest maar ik weet mij gedragen door Jezus. Dat zijn vrome woorden want er zijn dagen dat ik het niet snap. Dat ik op mijn 21ste jaar 2 chronische ziekten moet dragen en niet welkom ben met mijn relatie in een groot deel van kerkelijk Nederland. Dit voelt als een eeuwige afwijzing en innig verdriet. Ik ervaar het als een groot gemis dat mensen niet verder kijken dan één aspect van mijn leven. Ik ben als Mariette meer dan mijn ziekte, religie, geaardheid, relatie, werk of studie. Alle onderdelen en zoveel meer zijn deelgenoot van mijn identiteit. Vaak ervaar ik dat echt gezien worden meer lukt bij niet-christelijke mensen en daarover huilt mijn hart. Ik mis zo vaak de bril van de liefde van Jezus naar hoe wij naar de ander kijken.

 

Altijd voel ik sluimerend angst dat mijn menselijke ik, de keuzes, leer, gevoelens, mij vormt naar mijn eigen wensen, ook omdat er altijd afkeuring zal zijn op onze relatie vanuit de nabije omgeving. Hoewel ik nog nooit eerder heb ervaren dan met Petra om Jezus te zien door een persoon heen: helend, onvoorwaardelijk en volwaardig. Ik zou niet zonder willen en kunnen.

Alhoewel er nog veel moeite is betreft onze relatie midden in de gezinssituatie, is er ook ruimte en zicht op

de alles omvattende liefde. 

 

Als kind was mijn lievelings Bijbelverhaal dat van de barmhartige Samaritaan waarin het gaat het oog voor de ander te hebben zal en hoe gebrekkig mensen daarmee om gaan.

Maar ik geloof in Hem, die liefde is tot in eeuwigheid.

Ik wens je al het goede, voor jou en alle mensen die je liefhebt. Ik wilde je even groeten vanuit mijn situatie als pioniers in de christelijke wereld (met) homoseksualiteit.

Laat ons de ander meer ademruimte geven.

 

Veel liefs, Mariette.

*De namen in deze brief zijn onder een pseudoniem

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Recente berichten
Please reload

Vind je een reactie ongepast?
 
Meld het!

Stichting Wijdekerk

info@wijdekerk.nl

KvK : 70255547

IBAN : NL14 BUNQ 2205 8874 83

RSIN : 858217946

Proclaimer

Wij vinden het belangrijk dat iedereen zijn/haar verhaal hier kan delen. Dit staat los van de mening van het team over de inhoud. Het is niet aan ons om te oordelen maar om, in navolging van Jezus Christus, elkaar in liefde te aanvaarden. 

 

Auteurs zijn altijd zelf verantwoordelijk voor de inhoud van hun verhaal. Wij als team doen ons uiterste best correcte en authentieke bijdragen op deze website te plaatsen. Als je onjuistheden en/of fouten constateert, dan verzoeken wij je dit bij ons te melden via het contactformulier. Wij zullen deze dan zo snel mogelijk herstellen.

Privacyverklaring

Wij gaan vertrouwelijk om met alle informatie die je ons geeft. Persoons- of adresgegevens gebruiken wij alleen voor het doel waarvoor je ze hebt verstrekt.  Zie hier voor onze volledige privacyverklaring.