Intersekse: Mijn verhaal.

Hoe moeilijk is het om gehoord te worden wanneer anderen over je praten! 

Als iemand met een intersekseconditie in de Anglicaanse Kerk word ik hier vaak mee geconfronteerd. Dat ik een intersekseconditie heb, wil zeggen dat ik geboren ben met variaties in mijn geslachtskenmerken. Ik pas dus niet in het hokje 'man' of 'vrouw'. Ik heb het hier over biologische kenmerken, niet over genderidentiteit. 

 

'Intersekse' is een parapluterm die een aantal kenmerken omvat, qua genitaliën, chromosomen of gonaden. Een geschatte 1,7 procent van de bevolking valt hieronder. Sommige variaties in geslachtskenmerken zijn duidelijk bij de geboorte. Andere worden ontdekt tijdens de puberteit of vroege volwassenheid, en sommige helemaal niet.

 

Toen ik één jaar oud was, onderging ik in het Sheffield Children's Hospital een permanente operatie die vooral cosmetisch van aard was. Zelfs als jong kind wist ik al dat ik anders was, en dat dat een geheim was. Ik was een erg verlegen kind zonder zelfvertrouwen, en vond het erg moeilijk om vrienden te maken. Ik vond troost in eten.

 

Later werd ik doorverwezen naar het Great Ormond Street Hospital, waar ik naakt onderzocht werd voor het oog van geneeskundestudenten. Ik onderging verdere cosmetische operaties op mijn elfde, in een klein ziekenhuis in Londen, Shaftesbury Hospital. Mij werd nooit verteld wat voor operaties het waren, omdat men toen dacht dat het beter was om dit niet te vertellen. Ik moest altijd de kamer verlaten voordat de artsen met mijn ouders konden spreken. Ik was een jongensachtig meisje, wat mijn ouders extra bezorgd maakte, aangezien ze aangemoedigd werden om mij als een 'typisch meisje' op te voeden. Maar het hielp niet om me zo op te voeden: ik werd nog steeds gepest gedurende mijn schooltijd, omdat de andere kinderen aanvoelden dat ik anders was. Ik was niet veerkrachtig en ik werd getraumatiseerd doordat de geheimzinnigheid rondom mij me deed geloven dat ik iets was om je voor te schamen.

 

Ik bleef worstelen tot in mijn volwassen leven. Ik was al in de veertig toen ik mijn medische dossiers opvroeg en de waarheid ontdekte. Het was bevrijdend om te lezen wat er met me was gebeurd, en dit hielp me om de stigmatiserende geheimzinnigheid te doorbreken.

Dit betekent echter niet dat alle worstelingen voorbij zijn. Ik heb te maken gehad met discriminatie in de Kerk, en door christenen buiten de Kerk, ik ben 'bezeten' genoemd en 'een gruwel', er zijn geruchten verspreid over mijn geslacht en ik ben afgemat doordat anderen me zien als iemand die een 'stoornis' heeft.

 

In de Kerk is er geen specifieke pastorale zorg voor intersekse kinderen. Delen van de leer van de Kerk ondermijnen de ontwikkeling hiervan. Grotendeels onbewust heeft de Kerk mensen buitengesloten die niet in hokjes passen wat betreft het naar Gods beeld geschapen zijn.

Deze interpretatie van het geschapen zijn naar Gods beeld rust op aannames over ons lichaam, met vaste mentale en fysieke kenmerken. Enige afwijking hiervan is onzuiver of heeft genezing nodig.

De Kerk ziet mij als problematisch en lijkt niet in staat om te reageren op zorgen over pastorale ondersteuning, totdat de bisschoppen dit hebben besproken als onderdeel van het Living in Love and Faith-project. De moeilijkheid is voor de bisschoppen dat ik door sommigen nog gezien word als iemand met een stoornis, iemand die ontstaan is als gevolg van de zondeval, iemand die gecorrigeerd moet worden, of iemand die operaties moet ondergaan die volgens onderzoek vreselijke gevolgen hebben voor de fysieke en mentale gezondheid - inclusief die van mij.

 

Recentelijk publiceerde de Church of England Evangelical Council (CEEC) een boek, 'Glorify God in your Body' (Eer God met je lichaam). Het begint niet met de pastorale behoeften en zorgen van intersekse mensen, maar met het beargumenteren van hoe weinig mensen intersekse zijn. Mijn onmiddellijke reactie was het citeren van een vriend die ook intersekse is, Georgiann Davis: 'Waarom zeggen dat het aantal laag is? Hoe laag moet het aantal zijn voordat dat de juiste ethische reactie is?' De definitie van intersekse die ik hierboven heb gegeven, wordt klinisch het meest gebruikt, in tegenstelling tot de engere definitie die meer dan 16 jaar geleden door Leonard Sax werd gebruikt. In die engere definitie worden alleen bepaalde genitale variaties meegenomen, waardoor het aantal intersekse mensen veel lager uitvalt: 0,018 procent.

Dit verhaal werd eerder geplaatst door 'Churchtimes'. Oorsprokelijke titel: 'My intersex story'

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Recente berichten

16 Oct 2019

Please reload

Vind je een reactie ongepast?
 
Meld het!

Stichting Wijdekerk

info@wijdekerk.nl

KvK : 70255547

IBAN : NL14 BUNQ 2205 8874 83

RSIN : 858217946

Proclaimer

Wij vinden het belangrijk dat iedereen zijn/haar verhaal hier kan delen. Dit staat los van de mening van het team over de inhoud. Het is niet aan ons om te oordelen maar om, in navolging van Jezus Christus, elkaar in liefde te aanvaarden. 

 

Auteurs zijn altijd zelf verantwoordelijk voor de inhoud van hun verhaal. Wij als team doen ons uiterste best correcte en authentieke bijdragen op deze website te plaatsen. Als je onjuistheden en/of fouten constateert, dan verzoeken wij je dit bij ons te melden via het contactformulier. Wij zullen deze dan zo snel mogelijk herstellen.

Privacyverklaring

Wij gaan vertrouwelijk om met alle informatie die je ons geeft. Persoons- of adresgegevens gebruiken wij alleen voor het doel waarvoor je ze hebt verstrekt.  Zie hier voor onze volledige privacyverklaring.