Vader

16 Oct 2017

Wat zou ik
graag uw armen voelen
liefdevol om mij heen.
Zodat ik
mij veilig geborgen mag weten
als uw geliefde kind.

 

Maar wat is het
toch geheel anders
gegaan door de jaren heen.
Zodat wij
gescheiden leven
als vreemden van elkaar.

 

Als kind
was ik alleen
al was ons gezin groot.
Zodat ik 
als kleine jongen 
al volwassen moest zijn.

 

U kent mij niet
al woonden wij jarenlang
samen onder een dak.
Zodat wij
als volwassen mensen 
geen raad weten met elkaar.

 

Het was onveilig
en ik was bang
voor alles waar je bang voor kunt zijn.
Zodat ik
zelfs nu vol angsten ben
voor het onbekende om mij heen.

 

Zonder dat ik het wist
heb ik jaren verlangd
naar uw onbereikbare liefde.
Zodat wij 
nu jaren later
niet weten wat dat is.

 

Ik ben moe van het rennen
van de lach op mijn gezicht 
terwijl mijn hart gebroken is.
Zodat ik
vertwijfeld om mij heen kijk
niet wetend welke kant ik op moet gaan.

 

O, wat zou ik graag 
op schoot gaan zitten
mijn hoofd verbergend in uw liefde.
Zodat u
voor mij kan zorgen
als ik het even niet meer weet.

 

Jaren heb ik gewacht
op een paar kleine woorden
Zoals 'trots' en 'ik hou van jou'.
Zodat ik
bevestigd door deze woorden 
Het leven door kan gaan.

 

Maar helaas
komt altijd het woordje maar
om het weer de kop in te drukken.
Zodat u
wel van mij zegt te houden
maar ik doe u zoveel verdriet.

 

Maar weet u
wat een pijn
en verdriet ik meedraag dag aan dag?
Zodat ik
er soms bijna
aan bezwijk.

 

Ik heb het
eerlijk waar geprobeerd
om een goede zoon te zijn.
Zodat u
blij met mij 
en gelukkig zou zijn.

 

Maar ik heb
mijzelf jarenlang
voor de gek gehouden.
Zodat ik
zelf soms niet eens
weet wie ik werkelijk ben.

 

Nu heb ik
voor mijzelf gekozen
en leef vrij van u.
Zodat wij
elkaar geen pijn
of verdriet meer kunnen doen.

 

Want ik zal
nooit kunnen zijn
wat u zou willen dat ik ben.
Zodat ik
constant moet blijven vechten
in een al verloren strijd.

 

Ik weet niet
waar ik naar toe moet
of wat mijn keuzes moeten zijn.
Zodat ik
soms verslagen
en hulpeloos ben.

 

Maar ik weet
dat het onmogelijk is
om uw advies te vragen.
Zodat u
mij kan leiden 
op de juiste weg.

 

Wat wij zijn verschillend
als de nacht van de dag
en het witte van het zwart.
Zodat wij
elkaar nooit 
echt begrijpen kunnen.

 

En toch
schreeuwt mijn hart
en ziel naar u.
Want ik ben uw kind.

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Recente berichten

16 Oct 2019

Please reload

Vind je een reactie ongepast?
 
Meld het!

Stichting Wijdekerk

info@wijdekerk.nl

KvK : 70255547

IBAN : NL14 BUNQ 2205 8874 83

RSIN : 858217946

Proclaimer

Wij vinden het belangrijk dat iedereen zijn/haar verhaal hier kan delen. Dit staat los van de mening van het team over de inhoud. Het is niet aan ons om te oordelen maar om, in navolging van Jezus Christus, elkaar in liefde te aanvaarden. 

 

Auteurs zijn altijd zelf verantwoordelijk voor de inhoud van hun verhaal. Wij als team doen ons uiterste best correcte en authentieke bijdragen op deze website te plaatsen. Als je onjuistheden en/of fouten constateert, dan verzoeken wij je dit bij ons te melden via het contactformulier. Wij zullen deze dan zo snel mogelijk herstellen.

Privacyverklaring

Wij gaan vertrouwelijk om met alle informatie die je ons geeft. Persoons- of adresgegevens gebruiken wij alleen voor het doel waarvoor je ze hebt verstrekt.  Zie hier voor onze volledige privacyverklaring.