Als christen uit de kast onder atheïsten - deel 2

12 Oct 2017

Zoals velen ging ik op zoek naar mezelf. Ik leerde mezelf beter kennen door spirituele boeken te lezen. Ik begon te mediteren en merkte dat negatieve energie plaatsmaakte voor positieve energie. Uit de boeken haalde ik ook dat er meer was tussen hemel en aarde. Sensitief was ik al, maar door de meditaties werd dit versterkt. Liefdevolle gidsen maakten contact met mij en ik voelde engelen om me heen. Ik ben altijd al heel gevoelig geweest maar dit ging me wel een brug te ver. Ik wist niet wat me overkwam. Het was heel wat voor me om te beseffen dat engelen bestaan. Dat ik er ook nog mee kon communiceren was onwerkelijk. Ik merkte dat ik ook energieën om mensen heen kon voelen. Ik voelde veel te veel van iedereen en wilde mezelf beschermen. Mijn gids vertelde dat ik dan het kruis moest dragen. Ik stond daar niet voor open, omdat ik niets met Jezus had. Dat was toch die man die homoseksualiteit afkeurde en zorgde voor oorlogen? Ik geloofde voorheen ook niet in engelen en die bleken te bestaan, dus ik gaf Hem het voordeel van de twijfel. 'Ja, Jezus ... als ik dat kruis ga dragen, wat kun jij voor mij betekenen? Wie ben jij eigenlijk?' Tja ... Dat moet je net aan Hem vragen. Niet lang erna gebeurde iets heel bijzonders. Ik lag met mijn ogen dicht in een meditatie toen Hij aan mij verscheen. Ik was erg onder de indruk. Het was zo helder en levensecht. Het was of Hij in levende lijve voor me stond. Hij was zo mooi. Hij leek op de plaatjes die ik had gezien. Ik vond hem alleen veel knapper. Veel liefdevoller, zachter. Vol genegenheid, tederheid en liefde. Hij sprak tot me, bemoedigde me, deelde zijn wijsheden met me. Ik was sprakeloos. Uit alles wat Hij zei bleek dat Hij me beter kende dan wie dan ook. Beter dan ik zelf. Ik vond het een prachtige ervaring en besloot dat Jezus toch wel oké was. Daar bleef het bij, ik vergat Hem weer. 

 

Jezus in mijn leven 

Er speelde veel in mijn leven en ik werd opgeslokt door het leven van alle dag. Een half jaar later was ik op een bijzonder liefdevol klein festival op een boerderij. De natuur was prachtig en ieder kon zelf zijn specialiteit aanbieden. Variërend van diverse workshops, helpen in de keuken, het aanbieden van kleding voor verkleedpartijen tot kunst. Ik voelde me één met de natuur en ik stond in contact met mijn gevoel. Ik liep over het terrein toen ik tot mijn verbazing een biechthuisje zag staan. Onder de bomen kon je biechten. Het zag eruit zoals ik dacht dat het eruit zou zien. Er was een tussenschot waardoor je kon praten en er waren rode gordijnen aan de voorkant. Met alles in mijn lijf voelde ik dat ik wilde biechten. Ik had dit nog nooit gedaan. Het kon, ik dacht niet na en deed het gewoon. De man die de biecht afnam droeg passende kledij en luisterde naar me. Het was heerlijk om een half uur lang alles eruit te gooien. Nooit had ik geweten hoe fijn dat kon zijn. Ik vergaf mezelf en iedereen om me heen. Toen ik klaar was zag ik op twee meter afstand een enorm schilderij van Jezus staan. Ik ging ervoor staan en sloot mijn ogen. Weer gebeurde er iets fascinerends. Voor de tweede keer verscheen Hij aan me. Opnieuw stond Jezus voor mijn neus. Deze ervaring was wederom geweldig. Ik had weer een mooi en liefdevol gesprek met Hem. Weer raakte Hij me zo diep. Het was een gesprek dat je voert met je aller beste vriend, je geliefde, je alles. Ik kon niet anders dan Hem volgen vanaf dat moment. Het voelt heel kwetsbaar om dit te delen. In die tijd wist ik niet veel over het geloof. Ik durfde het niet met mensen te delen. Als ik het wel deed had ik het gevoel dat men me niet altijd geloofde. Daardoor vind ik het nu nog spannend. 

 

Hoe ik ontdekte dat Jezus God is

Ondanks de mooie ervaring met Jezus bleef God een vies woord voor mij. De verschijningen van Jezus moesten eerst landen voor ik verdere conclusies kon trekken. 

Een half jaar later had ik een heldere visualisatie. Ik voelde een enorm sterk en krachtig energieveld om me heen. Het was een bol van helder stralend gouden licht. Het gaf dezelfde liefdesvibraties af die ik waarnam toen ik Jezus zag. Die avond las ik een boek van een bekende schrijfster die met Jezus werkt. Zij beschreef God als een bol van helder stralend gouden licht. Toen klikte het bij mij in dat Jezus God is. Het is dezelfde liefde, dezelfde zachtheid, dezelfde kracht. Ik noem Hem ook Yahshuah wat zijn Hebreeuwse naam is. Yahshuah klinkt als muziek in mijn oren, zo mooi, zo heilig, zo mystiek. Dat geeft mij het gevoel van onvoorwaardelijk houden van wat Yahshuah mij geeft. Deze liefde die ik voelde voor Yahshuah, wilde ik delen met alle mensen om me heen. Ik besloot dan ook open te zijn hierover naar mijn omgeving.

 

Als christen uit de kast onder atheïsten

Uit de kast komen als biseksueel onder atheïsten was voor mij niet zo'n probleem. Toen ik echter vertelde dat ik in God geloofde en naar de kerk ging verschoof de aarde onder mijn voeten. Ik had moeite met de vragen die mensen op me afvuurden. Ze leken niet blij te zijn, maar zich eerder zorgen te maken. Ik dacht terug aan het gesprek dat ik eerder voerde met een goede vriendin, waarin ik voor mijn gevoel vage antwoorden kreeg. 

Ik zie nu dat er een oordeel zat in de vragen die ik stelde. Ik herken dit, omdat ik vaak ervaar dat mensen het bij mij doen. Toen kon ik dat niet zien. Het gaf haar een onveilig gevoel waardoor ze niet wilde uitweiden. Ik merkte zelf ook dat ik dichtklapte en mondjesmaat antwoord gaf toen mensen het bij mij deden. 

Mensen om me heen konden me echt niet meer volgen. Ik ben altijd van de extremen geweest. Dat ik nu in God geloofde en naar de kerk ging kon men echt niet rijmen. Net als over mijn biseksualiteit hoorde ik vaker dat men dacht dat het een fase was. Dat het wel over zou gaan. Nou God gaat nooit meer over ... Dat kan ik je vertellen!! Hij is alles, mijn liefde, mijn leven. Ik was zo gelukkig met Hem in mijn leven, dat ik die ontzettend intense liefde die ik voelde voor Jezus wilde uiten. Ik wilde het van de daken schreeuwen. Dat deed ik ook. Ik was nog nooit zo verliefd geweest. Iedereen werd gek van me. Mijn vrienden en familieleden konden het woord God niet meer horen. Ik kon gewoon niet stoppen. Het gevoel dat Hij me gaf was te intens, te heerlijk. Mijn vrienden werden me zat. Het deed me zeer dat ik zoiets groots niet kon delen met dierbaren. Daarnaast vond het heel jammer dat ik niet met iedereen over God kon praten. Ik wilde anderen deelgenoot maken van zijn liefde die beschikbaar is. Ironisch genoeg merkte ik dat velen bijna moesten kotsen als ik God noemde. Mijn eerder genoemde goede vriendin was gelukkig dat ik nu ook geloofde. Wij konden elkaar nu ook hier in vinden. Het was heerlijk om met haar over het geloof te kunnen praten. 

Door haar verhalen wilde ik me laten dopen om nog dieper met Hem in contact te komen. Dit wilde ik graag doen in een kerk waar ik me prettig zou voelen.

 

Dit is deel 2 van het vierdelige verhaal van Ariel Faith. Lees ook deel 1 en deel 3 en deel 4.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Recente berichten

16 Oct 2019

Please reload

Vind je een reactie ongepast?
 
Meld het!

Stichting Wijdekerk

info@wijdekerk.nl

KvK : 70255547

IBAN : NL14 BUNQ 2205 8874 83

RSIN : 858217946

Proclaimer

Wij vinden het belangrijk dat iedereen zijn/haar verhaal hier kan delen. Dit staat los van de mening van het team over de inhoud. Het is niet aan ons om te oordelen maar om, in navolging van Jezus Christus, elkaar in liefde te aanvaarden. 

 

Auteurs zijn altijd zelf verantwoordelijk voor de inhoud van hun verhaal. Wij als team doen ons uiterste best correcte en authentieke bijdragen op deze website te plaatsen. Als je onjuistheden en/of fouten constateert, dan verzoeken wij je dit bij ons te melden via het contactformulier. Wij zullen deze dan zo snel mogelijk herstellen.

Privacyverklaring

Wij gaan vertrouwelijk om met alle informatie die je ons geeft. Persoons- of adresgegevens gebruiken wij alleen voor het doel waarvoor je ze hebt verstrekt.  Zie hier voor onze volledige privacyverklaring.