Als christen uit de kast onder atheïsten - deel 1

11 Oct 2017

Meer dan een jaar geleden kwam ik uit de kast in de kerk, omdat ik een relatie aanging met Alanga. Ik vind haar prachtig. Ze is zacht en liefdevol en onze harten hebben zich op zielsniveau met elkaar verbonden. We namen afscheid van de kerk, omdat ik hun reactie als pijnlijk heb ervaren. Sinds die tijd heb ik geen kerk en dat valt me soms zwaar. Onlangs zocht ik online naar mensen die hetzelfde hebben meegemaakt. Zo vond ik Wijdekerk en kwam ik in actie door contact te zoeken met de initiatiefneemster. Ik vind het net als de andere teamleden belangrijk om anderen in hun proces te steunen. Dit zal ik doen door te bloggen, mensen te interviewen en artikelen en gedichten te schrijven. Ik ben positief ingesteld en zet me in voor een mooiere wereld. In mijn ogen zijn we allen één en zijn we allemaal liefde. 

 

Mijn verhaal in het kort

Ik ben Ariel, een biseksuele christen met Surinaamse roots. Ik groeide op als atheïst in een dorp tussen Amsterdam en Utrecht. Voor mijn gevoel was ik een vreemde eend in de bijt met mijn kleurtje en seksuele geaardheid. Voor mij waren dit grote redenen om op mijn 20e naar Amsterdam te verhuizen. Tot mijn 24e had ik relaties met mannen. In Amsterdam voelde ik me vrijer en leerde ik meer open te staan voor vrouwen. Omdat dit nog niet helemaal vanzelf ging koos ik ervoor voorlichting te geven voor het COC op scholen. Dit deed me erg goed en ik vond het heel fijn om me voor LHBT'ers in te zetten. Ik vond rust, mede in het feit dat ik voor het eerst een relatie kreeg met een vrouw. Toen die relatie stopte kreeg ik een andere relatie. Dit keer met een hele bijzondere man. Jezus kwam in mijn leven en zette alles op zijn kop. Het beeld dat ik had over mensen, mezelf en het leven veranderde volledig. Ik verloor de aansluiting met mijn naasten wat ik erg moeilijk vond. 'Het was God voor en God na', wat niet in goede smaak viel. De stap om naar de kerk te gaan was groot. Het was in het begin moeilijk voor me, omdat ik negatieve gevoelens had over de kerk. Het beeld dat ik had betrof een afstraffende God, terwijl ik Hem tegenovergesteld ervaar. In de kerk vond ik dezelfde God die ik kende. Ik vond het heerlijk aangezien er ook veel liefde en warmte was. Na een intensieve periode in meerdere teams en connect-groepen, waar ik me erg thuis voelde, kwam ik uit de kast. Dit deed ik samen met Alanga, met wie ik nog steeds gelukkig samen ben. Het uit de kast komen in de kerk was geen prettige ervaring. Het doet me nog steeds veel pijn en verdriet. Ik voel me niet meer thuis in de kerk. Het was een hele moeilijke beslissing om niet meer te gaan. Het voelt als een enorme leegte om zonder medechristenen te groeien. Ik ben bezig om het op een dieper level te verwerken. 

 

Atheïstisch en zelfs een hekel aan God 

Ik groeide op als atheïst. De meeste mensen om me heen waren ook atheïsten. Thuis geloofden we niet in God. Al kreeg ik wel de normen en waarden mee uit de Bijbel. 

Ik moest niets van God weten. Ik was ervan overtuigd dat Hij niet bestond. Mensen die wel geloofden hadden in mijn ogen behoefte aan hoop. Ik had meegemaakt dat een vriendin niet uit de kast durfde te komen, omdat haar familie religieus was. Ik kon me dat niet voorstellen. Ik mocht gewoon bi zijn van mezelf. Al telde ik voor mijn gevoel pas mee toen ik mijn eerste echte relatie kreeg met een vrouw op mijn 27e. Ik vertelde mijn naasten op mijn 15e gewoon dat ik bi was. Dat ik niet in God geloofde droeg er wel aan bij dat ik mezelf niet veroordeelde. Niet iedereen omarmde mijn biseksualiteit. Dat vond ik wel moeilijk. Nu pas begrijp ik dat het standpunt van vele kerken daar een belangrijke rol in speelt. Onbewust nemen mensen toch bepaalde overtuigen over denk ik. Ergens voelde ik al wel dat dit met elkaar verweven was. Daarom had ik ook een hekel aan God. 

Ik had ook LHBT vriendinnen die christelijk waren opgevoed en zelf geloofden. Ze vertelden me van hun strijd. Blijkbaar was er ook een wereld waar geloof en LHBT niet samengaan. Dat kende ik niet. Ik schrok er wel van. Het zorgde er nog meer voor dat ik niks van God wilde weten. Sommige vriendinnen keerden zich door hun strijd van God af. Toch bleef één vriendin van God houden, van zichzelf en haar geaardheid. Dat kon ik niet rijmen. Ik stelde vragen die vol oordelen zaten, waardoor ze mondjesmaat antwoord gaf. Natuurlijk vond ik de antwoorden maar vaag. Hoe ze haar eigen biseksualiteit zag in combinatie met haar geloof bleef me ook onduidelijk. Ik voelde steeds meer een dikke vinger naar God. Dat ik als biseksueel er mocht zijn dat wist ik. Iedereen die daar anders over dacht was in mijn ogen niet de moeite waard. Als ik het woord God hoorde moest ik bijna overgeven. Tot Jezus in mijn leven kwam. 

Dit is deel 1 van het vierdelige verhaal van Ariel Faith. Lees ook deel 2, deel 3 en deel 4.  

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Recente berichten

16 Oct 2019

Please reload

Vind je een reactie ongepast?
 
Meld het!

Stichting Wijdekerk

info@wijdekerk.nl

KvK : 70255547

IBAN : NL14 BUNQ 2205 8874 83

RSIN : 858217946

Proclaimer

Wij vinden het belangrijk dat iedereen zijn/haar verhaal hier kan delen. Dit staat los van de mening van het team over de inhoud. Het is niet aan ons om te oordelen maar om, in navolging van Jezus Christus, elkaar in liefde te aanvaarden. 

 

Auteurs zijn altijd zelf verantwoordelijk voor de inhoud van hun verhaal. Wij als team doen ons uiterste best correcte en authentieke bijdragen op deze website te plaatsen. Als je onjuistheden en/of fouten constateert, dan verzoeken wij je dit bij ons te melden via het contactformulier. Wij zullen deze dan zo snel mogelijk herstellen.

Privacyverklaring

Wij gaan vertrouwelijk om met alle informatie die je ons geeft. Persoons- of adresgegevens gebruiken wij alleen voor het doel waarvoor je ze hebt verstrekt.  Zie hier voor onze volledige privacyverklaring.